*|เด็กดอยคอยดงบัง|*

8 พฤษภา    ...มันมาถึงอีกแล้วหรอ ?   ทำไมมันดูเหมือนไม่ใช่เลยนะ 

จนยังนึกสงสัย..ตกลงวันนี้วันเกิดเรา ?       ทำไมอะไรๆมันดูแย่ไปหมดเลย  

มันเป็นวันเกิดที่ไม่มีของขวัญ 

     เป็นวันเกิดที่ไม่ได้ออกไปไหน

    เป็นวันเกิดที่ไม่ได้ไปใส่บาตร

     เป็นวันเกิดที่น่าอึดอัด ..จนอยากร้องไห้

     เป็นวันเกิดที่เรานั่งเล่นคอมทั้งวัน ....

ปีหนึ่งมี 365 วัน        มีเพียงแค่วันเดียวที่เป็นวันที่สำคัญที่สุดของฉัน    ..และเข้าใจ ว่าทุกๆวันเป็นวันเกิดของหลายๆคน       

หนึ่งวันมี 24 ชั่วโมง    ทุกๆนาทีมีค่ามากมาย เที่ยงคืนที่นั่งเปิดเมสเสจจากเพื่อนเก่าที่รักที่สุด รู้สึกดีใจมาก เพื่อนหลายคนมาแฮปปี้เบิร์ดเดย์      ...เพื่อนที่ไปไหนมาไหนด้วยกัน เพื่อนที่สนิทกันที่สุด..   มันอยู่ไหน ?

ของขวัญมันไม่จำเป็นเลยสำหรับวันเกิด   การเป่าเค้กมันไม่จำเป็นเลยสำหรับวันเกิด  คำที่ฟังแล้วหรูหรามันก็ไม่จำเป็นเลย ..ถ้ามันไม่ใช่คำว่า Happy birthday ...... 

และที่ำสำคัญไปกว่านั้น   คือ  พ่อกับแม่ ไม่พูดอะไรเลย...  ทำเหมือนวันนี้เป็นวันทั่วๆไป  ไม่ Happy birthday  มันยังไม่น่ารู้สึกแย่ไปกว่าการที่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ..

บางคนอาจจะคิดว่ามันไม่สำคัญ  ที่เราพิมพ์มามันอาจจะไร้สาระมาก ... แต่มันคือความรุ้สึกของเราตอนนี้  วันนี้  วันที่แย่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา    มันทั้งเบื่อหน่าย  อึดอัด ...   และไร้สาระที่สุด